Każdy dzień jest inny, każda umiejętność jest nowa. Z ważniejszych:
Na hasło "daj buzi" Zosia rozdziawia paszcze i obślinioną otwarą buzią całuje swoją ofiarę. Czasem nawet misiu i żyrafa też dostają buzi, ale głównie mama i tata:)
Podaje nam do rąk wszelkie nowe znaleziska. Na hasło "Daj Zosia" czasem z niemałym ociąganiem (w przypadku wielce intersującego przedmiotu z kategorii zakazanych/szkodliwych/trujących) ale podaje oczywiście od razu rządając wyciągniętą rączką i wyłudzającym spojrzeniem owego przedmiotu spowrotem.
Pijąc wodę z kubeczka każdy łyk kończy pokazowym "Aaaaaa", takim jakie wydaje ktoś kto po długich godzinach pieszej wędrówki po pustyni dorwał się wreszcie do wodopoju. Ogromnie ją śmieszy gdy ja jej wturuję.
Ukochała miłością wielką banany. Do tego stopnia, że w różnych chwilach dnia przypomina sobie o upragnionym owocu i gromko woła "gaganga" (w wolnym tłumaczeniu - bananka).
Rozumie hasło "Huśtu huśtu" i zmierzając na plac zabaw macha już z radości nóżkami. Uwielbia huśtawki i potrafi długo i o dziwo spokojnie ładnie się trzymając na nich wysiedzieć.
Dalej z powodzeniem w pokoju szukamy lampy, misia, sowy i księżyca a w salonie zegara.
Dziś zaskoczyła mnie nową umiejętnością - przykłada rączkę do buzi i zakrywając i odkrywając woła przeciągłe "ooooo" tak jak Indianie z westernów. Oczywiście przy głośnym moim równie atrakcyjnym wyciu.
Dalej jeszcze sama nie stoi, tylko trzymając się mebli i przy meblach próbuje się również przemieszczać. Tak myślę, że do chodzenia jeszcze długa droga, ale kompletnie mi się nie spieszy widząc ile biegania już teraz jest za małym raczkującym szkrabem.
