Podsumowanie tygodnia

Dziś moje jakże dorosłe dziecko dostało w ręce pilota, pokręciło, pooglądało po czym włączyło nim telewizor, rozłożyło się wygodnie i zaczęło oglądać bajeczki (na taki kanał był nasz TV akurat nastawiony). Dorasta nam dziecko jak nic!
Dziś też było cięcie kudłów numer 2, a dwa trzy dni temu przywitaliśmy w naszym domu krzesełko dla Zosi, pożyczone od znajomych, akurat takie jakie chcieliśmy kupić, więc strasznie się cieszę, że taki duży wydatek  nas ominął. Wkrótce ruszamy z 'samokarmieniem'.
Przypuszczamy też, że Zośka ząbkuje znowu. Przypuszczamy ponieważ nie da sobie za nic w świecie paluchów do buzi włożyć ani obejrzeć porządnie dziąsła, za to znów zaczęła wzmożoną produkcję śliny tak jak przy ostatnich ząbkach więc kto wie...

W sobotę zeszła mieliśmy przemiłe odwiedziny znajomych z synkiem Erwinkiem o 6 dni starszym od Zosi, urodzonym w dniu moich urodzin (!). Spędziliśmy naprawdę superowy dzień razem, choć pogoda nie dopisała, nam i dzieciom humory dopisywały cały czas. Biedaczek nie potrafił u nas usnąć z nadmiaru wrażeń, więc wydelegowałyśmy mężczyzn na spacer z wózkiem a same pogrążyłyśmy się z mamą Erwinka w typowo żeńsko-żeńską konwersację:) Ach jak fajnie pogadać z inną mamą!!

Wspominałam też kiedyś, że Zosia śpi/spała w otulaczu od trzeciego tygodnia życia. Na każdą drzemkę i w nocy. Jednak niedawno gdzies ok 5 nad ranem potrafiła z niego magicznie powyciągać rączki i wybudzała się przez to nie mogąc spowrotem zasnąć. Przedczoraj urządziła nam też pierwszy raz od wielu miesięcy cyrk przed zaśnięciem wieczornym. Poszlismy za ciosem i włożyliśmy ją już do zwykłego śpiworka wieczorem, dramat zmalał i mała zasnęła. W zamian za otulacz Zosia dostała swój kocyk przytulankę do potrzymania i tak wczoraj wieczorem jakby nigdy nic zasnęła sama z rączkami na zewnątrz.
(jeżeli ktoś używał otulacza - "swaddle" będzie wiedział o czym piszę i dlaczego jest to tak uzależniające dla dzieci). Na dodatek przespała noc od 7:30 - 6.30 bez pobudki na karmienie i przespała jakby nigdy nic godzinę 5, która od dłuższego czasu była jej celem pobudek. Ciekawe jak dzisiaj będzie. W planach post o otulaniu dzieci bo mam wrażenie, że nie zdobyło to jeszcze popularności w Polsce.
Pare fotek z tego tygodnia:

"Mama mnie non stop stroi..."

"Nie puszczę Cię nigdzie!"

"Mama czemu się z mojej czapy śmiejesz??"

Wciąż spacerujemy "przytulone"

"Spoko, dam radę sięgnąć po jedzonko"

Dla 7 miesięczniaka?

Postanowiłam iść za ciosem koleżanki blogowej Kamciaaa i zapytać o radę odnośnie prezentu świątecznego dla 7 miesięczniaka - bo tyle w święta będzie miała Zosia. Po głowie chodzi mi 'pchacz' - taki z kółkami gdy dziecko próbuje się podciągać, stawać i chodzić, wybór jest duży a dla mniejszych dzieci wielką atrakcją zwykle jest panel pchacza.
Brakuje mi innych pomysłów... nie mam pojęcia co będzie naszą córkę interesowało w nadchodzących miesiącach, zwracam się więc z prośbą o radę matek doświadczonych z większym niż ja starzem:)
Niby dziecko nie będzie wiedziało, że to święta, może nawet na początku nie bardoz zainteresować się prezentem i potrzebować czasu zeby w niego wrosnąć, nie mniej jednak, myślę, że żaden rodzic nie oprze się świątecznym zakupom dla swojego dziecka.

Pierwsze próby

Wiem, że wielu już z równieśników Zosi zgrabnie porusza się po całym domu, Zośka natomiast jeszcze do mobilnych nie należy. Ale dziś podjęła pierwsze próby raczkowania. Podnosi na wyprostowanych rączkach tułów i ugina nóżki i podnosi pupę, efekt... przesuwa się w tył zamiastw przód. Przesłodki widok!! Może będziemy raczkować do świąt???

Przyszła podróżniczka

Już za ponad tydzień odbieramy pierwszy paszport dla Zosi. A w pierwszej podróży Zosia zaliczy Francję, Belgię, Holandię i na troszkę dłużej Niemcy, a potem oczywiście na końcu Polskę jako cel naszej świątecznej podróży.
Nie mogę się już też doczekać pierwszych prawdziwych wspólnych wakacji, taplania się razem w morzu/basenie i wspólnych wycieczek weekendowych, dłuższych niż te które dotychczas zaliczaliśmy.

Ostatnio współpracowniczka męża odwiedziła Hong Kong i przywiozła dla Zosi mały prezent, sukieneczkę w typowo azjatyckim fasonie. Wprawdzie z krótkim rękawem ale dodatkowo podszytą cieplejszym materiałem. Strój na 80cm więc jeszcze nieco za duży na naszą podróżniczkę, ale nie odmówiłam sobie pierwszej przymiarki:)

Oj ile radości miałyśmy z przymiarki! Chyba wyrasta nam prawdziwa dama, bo o ile nie jest przemęczona to nie ma nic przeciwko ubieraniu i przebieraniu i przymierzaniu, a wiem, że dzieci w tym wieku zwykle nie lubią już być na siłę ubierane;D

Podekscytowana też jestem, bo dzięki uprzejmości jednej z matek odwiedzających nasze blogi - Mama Zosi  idzie do mnie pocztą książka na temat zdrowego żywienia dzieci. W domu przeczytanych juz pare książek o BLW i czuje ze z dnia nadzień coraz ciekawiej nam idzie z jedzonkiem:)  Jemy już dynie, słodkiego i zwykłego ziemniaka, brokuły, marchewkę, białą pietruszkę, jabuszko, gruszkę i śliwki z cynamonem oraz kaszki i w ramach ciamciania i rozsmarowywania po ubrankach również chrupki kukurydziane (na razie w charakterze ciekawej zabawki).

Półroczniak

Kim jest półroczniak?

Już na pewno nie jest niczego nieświadomym noworodkiem. Jest wciąż jeszcze bardzo niedoświadczonym dzieckiem, które powoli nabiera własnej osobowości, potrafi pokazać radość z oglądania ulubionych obrazków/bajeczek, potrafi bardzo się zdenerwować gdy nikt przez dłuższy czas nie zwraca na niej uwagę, potrafi wręcz zaczepiać uśmiechem czy piskiem żeby skłonić do wspólnej zabawy. Nie znosi powoli bycia ograniczanym: nie lubi gdy na siłe przejmuje się kontrole nad jej rączkami przy ubieraniu, nie lubi gdy zasłania się coś co ją akurat zainteresowało. Uwielbia za to kontakt z rodzicami, podrzucanie na rękach, przytualanie i masowanie plecków, noszenie i pokazywanie zawartości domu, kąpiele, piosenki a najbardziej to uwielbia gdy się przed nią tańczy.

Jest dumną właścicielką dwóch ząbków (domyślamy się po ilości wydzielanej śliny, że następne zęby też już idą), właśnie opanowuje trudną sztukę siedzenia, zgrabnie przewraca się na brzuszek i obraca wokół własnej osi na brzuszku jak wskazówki zegarka. Powli unosi pupkę do pełzania/raczkowania.

Jesteśmy z Ciebie bardzo dumni i bardzo mocno kochamy Zosiu!

Mały śpioszek

O ile pierwsze trzy miesiące dały nam ostro popalić, o tyle ostatnie trzy można rozpatrywać w kategorii wakacji letnich w odniesieniu do poprzedniego okresu.
Jeszcze przed porodem cała rodzinka obsypywała mnie historiami, jak to jako dziecko potrafiłam przesypiać całe dnie i całe noce i jak ciężko było mnie wybudzać do zabawy a sen był atrakcyjniejszy od najfajniejszych nawet zabawek. Pomyślałam - super będzie, może nasz dzidziuś się we mnie wda i będzie o wiele łatwiej sprostać codziennym obowiązkom.
Pierwsze tygodnie były jak policzek w twarz, Zośka walczyła ze snem, była stale przebodźcowana, ciężko było jej się wyciszyć i zasnąć, a gdy już to nastąpiło, to po jakiś 40minutach dziecko było znów 'na nogach', tylko po to aby po pół godzinie znów marudzić ze zmęczenia.
Gdzieś jak miała 3 miesiące to pierwszy raz zaczęła przesypiać troszkę dłuższe okresy podczas dnia, ale z ogromną pomocą smoczka, szumu suszarki i chodzenia na paluszkach. Od ok miesiąca już nie potrzebuje smoczka, żeby zasnąć i zaowocowało to zdolnością samodzielnego zasypiania a co za tym idzie, przedłużania drzemek do więcej niż tylko jednego cyklu snu. Do tego doszło, że powoli z niektórych zwłaszcza ostatnich drzemek musimy naszego śpiocha wybudzać.
Zwykle rano Zosia budzi się ok 6 rano ale dajemy jej smoczka jeszcze do possania i tak potrafi do 7 przeleżeć, czasem drzemie jeszcze a czasem dosłownie wpatruje się swoimi wielkimi oczami przez godzinę w karuzelę nad nią. O 7 zwykle zaczyna się jej dzień: karmienie, ubieranie, zabawa itd...
Dziś zrobiłam eksperyment, o 6 gdy pierwsze jęki się zaczęły przyniosłam mleczko i nakarmiłam Zosię, odłożyłam do łóżeczka a mała jakby nigdy nic przespała kolejne dwie godziny do 8 rano. Dodam, że wieczorem zawsze chodzi spać o 7.30 i nie budzi się już w nocy na karmienia. Myślę sobie, nie ciesz się bo pewnie spać w dzień nie będzie chciała za wiele, a tu o godzinie 9.30 Zośka trze już oczka i nabombiona po drugim śniadanku mleczkiem i kaszką poszła znów spać. I tak w południe, o 12.30 jak zwykle jakby nigdy nic znów zasnęła bez problemów i już dwie godziny tak śpi. I tak sobie myślę jakie to duże szczęście mam i naprawdę nie doceniam jakie cudo w domu mamy:)
Eksperymentu nie powtórzę choć kocham spać, bo niestety wszystkie karmienia mi się poprzestawiały a ja lubię nasz plan dnia.

All I want for Christmas....

is my two front teeth :))))

I oto one. Że niby mama nie potrafi uchwycić zęboli, może spędziła nad tym ostatni tydzień, ale BA! udało się!